Utanmadıktan sonra dilediğini yap

0 302

İffet, sözlükte edep, hayâ, vakar, gözü tokluk, dürüstlük, namuslu olma, şerefli olma, ahlâklı olma, izzet, haysiyet, haram malda gözü olmama, haramdan sakınma, helâlden başkasına istekli olmama ve hakkı olmayan şeye karşı müstağni olma hali gibi manalara geliyor.
İffet, her an Allah’ın huzurunda olmanın hakkını vermek diye düşünüyorum. “İhsan şuuru değil miydi o?” dedi birden iç sesim. “Evet, her an O’nun huzurunda olduğunu hissetmek ihsan şuuru, bu huzurun hakkını vermek, O’ndan hayâ etmek iffettir.” diyorum. Bu sebeple iffet denince ilk olarak aklıma Allah’tan (cc) utanmak geliyor. Sordum kendime, “En çok ne zaman utanırsın?” diye, “Allah’ın razı olmadığı şeyleri yapınca.” dedim. Ardından, ‘Ben sizi affedebilirim ama kul hakkına dikkat.’ cümlesi geldi gönlüme. Ve dikkatimde, utancımda, iffetimde “kul hakkı” kelimesine takıldım.

İNSANIN ARSIZLIĞI!

Kul hakkı deyince de ilk kendimden başlayıp vücuduma yaptığım haksızlıklardan utandım. Çok yemekten, çok uyumaktan, zikirsiz çok konuşmaktan. Namazlara gereken hassasiyeti gösteremeyerek nefsime zulmetmekten utandım.
Anne-babaya asi olan evlatlar adına, evladının hakkına giren anne-babalar adına, hayatı, hayatları kendi mülkü zannedenler adına utandım.

Yolda benden ürken köpekçiğe baktım ve hayvancıkları nasılda korkuttuğumuzu, incittiğimizi, haklarına girdiğimizi düşündüm, hâlbuki yaşadığımız dünyada insandan başka her şey neredeyse insana yardım ve hizmet ederken insanın duygusuzluğundan, arsızlığından utandım, hayâ ettim Rabbimden.

KOMŞUSUNA ATILAN İFTİRAYA İNANANLAR!

Sevmek adına istediği çiçeği anında dalından koparan, yeşillikleri acımadan inciten, hayvanlara zarar veren insanlar adına utandım.

Komşusunu mirasçı bırakabilecek bir dinin mensubu olduğunu söylerken, komşusuna atılan iftiraya inananın iffetinin kaybından utandım.

Kendi ülkesindekileri ve tüm dünyayı kardeşliğe çağıran ve tüm insanlara din, dil, ırk, zengin, fakir ayırt etmeden yardımdan başka bir hedefi olmayanlara, uygunsuz sıfatların pervasızca söylenmesinden ve kimsenin bundan rahatsız oluşunu ifade edemeyip “haksızlık karşısında susmasından” utandım.

Tüm dünyanın sadece biz nankör insanlar için yaratıldığını sanmaktan ve tabiatı yağmalarken kendimizden başka adeta hiç bir canlıyı düşünmeden yaşamamızdan utandım.

Sınırlar olmayınca hayatın, ölümün, imtihanın, mükâfatın ve cezanın sahibini yok sayıp, sınırsızca yaşamayı özgürlük sananlara hakkı hakikati anlatamamaktan, acizliğimden, tembelliğimden utandım.

Allah’ın (cc) ilk emri “oku” iken, ilim müminin yitik malı ve Peygamberim (sas) “beşikten mezara kadar ilim öğrenmek farzdır” derken, Müslümanların dünyada eğitimle, ilimle, buluşlarla değil de terörle, yoksullukla, cehaletle anılmasından utandım.

Yeryüzü mirasçısı olma misyonu ile gönderilmiş müminlerin küçük bir dünya menfaati için kardeşlerini satmalarından utandım.

İSLAM DÜNYASININHALİNDEN UTANDIM!

Edep, hayâ, yaşlısına hürmet, küçüğüne merhamet, cömertlik, ihsan etmek, izzeti ikram, paylaşmak bizim değerlerimizken, bu değerlerin, adını olumsuz diyerek andığım insanların hayatlarının temeli olduğunu görüp, bunlar benim dinimin temel değerleri diye halimle haykıramamaktan utandım.

“Güzellerin güzeli güzel ahlaktır” hadisi benim iken bu değerleri yaşlımızda gencimizde kaybettiğimizi görüp sesimi çıkaramamaktan utandım.

“Allah’ım! Üzüntü ve kederden sana sığınırım. Acziyetten ve tembellikten sana sığınırım. Korkaklıktan ve cimrilikten sana sığınırım. Borç altına düşmekten ve düşmanların üstün gelmesinden sana sığınırım.” duasında Allah’a sığınılan şeylerin neredeyse hepsini İslam dünyasının yaşamasından utandım.

İffet ve utanmayı sadece kadınla erkek arasındaki dünyaya sıkıştırmak bizi hayatın içindeki iffeti kaybetmeye getirdi. Ki hayat içinde iffet kavramını kaybedince kişisel iffeti de kaybettiğimizi görmekten utandım.

Peygamberimin (sas) değerli hadisi bu yolda akla ve kalbe gerçeği haykırmıyor mu? “Utanmadıktan sonra dilediğini yap”

İFFET, SÜNNETE UYGUN YAŞAMAKTIR

Evet; İffet, hürriyettir. Üstadın anlatımıyla “ne nefsine, ne gayrıya zararı dokunmayacak şekilde yaşamaktır.” İffet, izzettir. Nimetleri, ihsanları yalnız Allah’tan bilmek, yalnız O’na minnettar olmaktır. İffet, iktisat ve kanaattir. Ahireti kazanmak için verilen elmas kıymetindeki duyguları, cam kırıkları gibi değersiz olan dünya işlerinde tüketmemektir. İffet çalışmaktır, İffet hakka dikkat etmektir. İffet hayatın tüm fakültelerinde doğru ve güzel ve hakkaniyetli olmaktır.

Son olarak, İffeti tek cümlede özetlemek istersem, sözün özü şudur ki; iffet, Peygamber Efendimiz’in (aleyhissalatü vesselam) Sünnet-i Seniyyesini hayatımıza hayat yaparak yaşamaktır.

Sünneti Seniyye yolundan Allah’ın rızasına giden günler duasıyla…

Haber Bültenimize Abone Olun
Haber bülteni aboneliğini istediğiniz zaman iptal edebilirsiniz.
error: Tüm içerik teliflidir. Kopyalanması yasaktır.